നമുക്ക് എപ്പോഴാണ് ദേഷ്യം വരുന്നത്? മറ്റൊരാൾ നമ്മളെ മനപ്പൂർവ്വം ഉപദ്രവിച്ചു എന്ന് തോന്നുമ്പോഴാണ്.
ഇതൊരു സെൻ കഥയല്ല, ഒരു ചൈനീസ് കഥയാണ്.
നിങ്ങൾ ഒരു വള്ളത്തിൽ പുഴ മുറിച്ചു കടക്കുകയാണെന്ന് കരുതുക. പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു വള്ളം വന്ന് നിങ്ങളുടെ വള്ളത്തിൽ ഇടിക്കുന്നു.
നിങ്ങൾ ദേഷ്യത്തോടെ അപ്പുറത്തെ വള്ളക്കാരനെ ചീത്ത വിളിക്കാൻ തുടങ്ങും: “കണ്ണു കണ്ടൂൂടെ? നോക്കി ഓടിച്ചൂടെ?”
പക്ഷേ അപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് – ആ വള്ളത്തിൽ ആരുമില്ല. അതൊരു ഒഴിഞ്ഞ വള്ളമാണ് (Empty Boat). ഒഴുക്കിൽ പെട്ട് ഒഴുകി വന്ന് ഇടിച്ചതാണ്.
ആ നിമിഷം എന്ത് സംഭവിക്കും? നിങ്ങളുടെ ദേഷ്യം പുക പോലെ അപ്രത്യക്ഷമാകും.
ആരോട് ദേഷ്യപ്പെടാനാണ്? അതിൽ ആളില്ലല്ലോ.
ആളുകൾ ഒഴിഞ്ഞ വള്ളങ്ങളാണ്.
ഇതാണ് കഥയുടെ സാരം.
നിങ്ങളെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ച മാനേജർ, അല്ലെങ്കിൽ റോഡിൽ കുറുകെ ചാടിയ ബൈക്കുകാരൻ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ച സുഹൃത്ത്… ഇവരെല്ലാം ആ ഒഴിഞ്ഞ വള്ളം പോലെയാണ്.
അവർ നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതാകില്ല. അവർ അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും, സാഹചര്യങ്ങളുടെയും, അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ഒഴുക്കിൽ പെട്ട് ഉഴലുന്നവരാണ്. അവർ വന്ന് ഇടിച്ചത് നിങ്ങളെയാണെന്ന് മാത്രം. വേറെ ആരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കിലും അവർ ഇടിക്കുമായിരുന്നു.
“ഇവൻ എന്നെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് ചെയ്തതാണ്” എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് (Ego) നമുക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നത്. “ഇതൊരു ഒഴിഞ്ഞ വള്ളമാണ്, ഇതിന് നിയന്ത്രണമില്ല” എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ, ദേഷ്യത്തിന് പകരം നമുക്ക് അവരോട് സഹതാപം തോന്നും.
ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയാൽ ഓർക്കുക: അത് വെറുമൊരു ഒഴിഞ്ഞ വള്ളമാണ്. അതിനോട് തർക്കിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.
