പുസ്തകമേള കാണുമ്പോൾ നമുക്കൊരു ആവേശമാണ്. കയ്യിലുള്ള കാശ് മൊത്തം കൊടുത്ത് പത്തോ ഇരുപതോ പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങും.
വീട്ടിലെത്തി അത് ഷെൽഫിൽ അടുക്കി വെക്കും. “ഇതെല്ലാം വായിക്കണം” എന്ന് തീരുമാനിക്കും.
പക്ഷേ നടക്കുന്നത് എന്താണ്? അതിൽ ഒരെണ്ണം വായിക്കും. ബാക്കി 19 എണ്ണവും നമ്മളെ നോക്കി ഇളിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കും.
വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ അതിൽ പൊടി പിടിക്കും. അത് കാണുമ്പോൾ നമുക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നും: “ഞാൻ വെറുതെ കാശ് കളഞ്ഞു.”
എന്നാൽ ജപ്പാനുകാർക്ക് ഇതിനൊരു പേരുണ്ട് – സുന്ദോക്കു (Tsundoku).
പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങി വായിക്കാതെ കൂട്ടിയിടുന്ന ശീലം.
ഇതൊരു മോശം കാര്യമാണോ?
അല്ല. പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനായ ഉംബർട്ടോ എക്കോ (Umberto Eco) ഇതിനെ വിളിച്ചത് ‘ആന്റി-ലൈബ്രറി’ (Anti-Library) എന്നാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, നമ്മൾ വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളേക്കാൾ വിലയുള്ളത് നമ്മൾ വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങൾക്കാണ്.
വായിച്ച പുസ്തകം നമ്മുടെ അറിവിനെ കാണിക്കുന്നു.
എന്നാൽ വായിക്കാത്ത പുസ്തകം നമ്മുടെ അറിവില്ലായ്മയെ കാണിക്കുന്നു.
“എനിക്ക് ഇനിയും ഇത്രയൊക്കെ അറിയാനുണ്ട്” എന്ന് ആ ഷെൽഫ് നമ്മളെ ദിവസവും ഓർമ്മിപ്പിക്കും. അത് നമ്മളെ അഹങ്കാരമില്ലാത്തവരാക്കും. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും.
അതുകൊണ്ട്, വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങളെ നോക്കി ഇനി വിഷമിക്കേണ്ട. അത് വെറുതെ ഇരിക്കുകയല്ല, അറിവിന്റെ ഒരു കരുതൽ ശേഖരമാണ്. എപ്പോഴെങ്കിലും അത് ഉപകരിക്കും.
അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ, ഷെൽഫ് നിറയെ പുസ്തകങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ എന്തൊരു ഭംഗിയാണ്!
