നമ്മൾ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗം മുകളിലും നരകം താഴെയും ആണെന്നാണ്. മരിച്ചാൽ മാത്രമേ അങ്ങോട്ട് പോകാൻ പറ്റൂ എന്നും.
എന്നാൽ ഒരു ജാപ്പനീസ് സെൻ മാസ്റ്ററായ ഹകുയിൻ (Hakuin) പറഞ്ഞത് അതല്ല.
ഒരിക്കൽ ഒരു വലിയ പടയാളി (Samurai) ഹകുയിന്റെ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു:
“ഗുരൂ, സത്യത്തിൽ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും ഉണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ വാതിൽ എവിടെയാണ്?”
ഹകുയിൻ ആ പടയാളിയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു:
“നീയാണോ പടയാളി? നിന്നെ കണ്ടാൽ ഒരു പിച്ചക്കാരനെപ്പോലെയുണ്ടല്ലോ!”
ഇത് കേട്ടതും ആ പടയാളിക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി. അയാളുടെ അഭിമാനത്തിനാണ് ക്ഷതമേറ്റത്. കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാതെ അയാൾ തന്റെ വാൾ ഉറയിൽ നിന്ന് വലിച്ചൂരി, ഹകുയിനെ വെട്ടാൻ ആഞ്ഞു.
ആ നിമിഷം ഹകുയിൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:
“അതാ, നരകത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു.”
പടയാളി ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്റെ ദേഷ്യമാണ് നരകം എന്ന് അയാൾക്ക് ആ നിമിഷം മനസ്സിലായി. അയാൾക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. അയാൾ വാൾ താഴെയിട്ട് ഗുരുവിനെ വണങ്ങി.
അപ്പോൾ ഹകുയിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതാ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു.”
നമ്മുടെ കയ്യിലാണ് റിമോട്ട്
സ്വർഗ്ഗവും നരകവും മരണശേഷം കിട്ടുന്ന സ്ഥലങ്ങളല്ല. അത് നമ്മുടെ മനസ്സിലെ അവസ്ഥകളാണ്.
ദേഷ്യം, അസൂയ, വെറുപ്പ് എന്നിവ കൊണ്ട് മനസ്സ് കത്തുമ്പോൾ നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് നരകത്തിലാണ്.
ശാന്തത, സ്നേഹം, ക്ഷമ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ നമ്മൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലും.
ഓരോ ദിവസവും നമ്മൾ എത്ര തവണ ഈ വാതിലുകൾ തുറക്കുകയും അടക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ട്രാഫിക്കിൽ ഹോണടിക്കുമ്പോൾ നരകം തുറക്കുന്നു, പാട്ട് കേട്ട് ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം തുറക്കുന്നു. ചാവി നമ്മുടെ കയ്യിൽ തന്നെയാണ്.
