ക്യോഗൻ എന്നൊരു യുവാവ് വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വലിയ പണ്ഡിതനായിരുന്നു. എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും അയാൾക്ക് മനഃപാഠമായിരുന്നു. ആർക്കും അയാളെ തർക്കിച്ചു തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തന്റെ അറിവിൽ അഹങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ ഒരിക്കൽ ഇസാൻ എന്ന വലിയ സെൻ ഗുരുവിനെ കാണാൻ പോയി.
ഗുരു അയാളോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു: “നീ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, നിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം എന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതാ.”
ക്യോഗൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി. പുസ്തകങ്ങളിൽ ഇതിന് ഉത്തരമില്ല. അയാൾ തന്റെ കൈവശമുള്ള എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പരതി നോക്കി. തർക്കശാസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. പക്ഷെ ഒരിടത്തും അതിന് ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അയാൾക്ക് വലിയ നിരാശ തോന്നി. ഇത്രയും കാലം പഠിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാൾ തന്റെ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം തീയിലിട്ടു കത്തിച്ചു. എന്നിട്ട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു:
“ഗുരോ, എനിക്ക് ഇതിന്റെ ഉത്തരം അറിയില്ല. ഇനി ഞാൻ പഠിക്കാനും പോകുന്നില്ല. എനിക്ക് ഇനി ഒരു പണ്ഡിതനായി ജീവിക്കേണ്ട. ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ഒരു കാട്ടിൽ പോയി, ആരും അറിയാതെ ജീവിച്ചോളാം.”
അയാൾ കൊട്ടാരസമാനമായ ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച്, കാട്ടിലുള്ള ഒരു പഴയ, ഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി താമസമാക്കി. അവിടെ ക്ഷേത്രം അടിച്ചുവാരിയും, ചെടികൾ നനച്ചും അയാൾ ഒരു സാധാരണക്കാരനായി ജീവിച്ചു. മനസ്സിൽ ചോദ്യങ്ങളോ ഉത്തരങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വെറും ശൂന്യത മാത്രം.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
ഒരു ദിവസം അയാൾ ക്ഷേത്രമുറ്റം അടിച്ചുവാരിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ കൂട്ടിവെക്കുന്നതിനിടയിൽ, ചൂലിന്റെ തുമ്പിൽ തട്ടി ഒരു ചെറിയ കല്ല് തെറിച്ചുപോയി.
ആ കല്ല് നേരെ പോയി മുറ്റത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മുളയിൽ ചെന്നിടിച്ചു.
“ഠക്ക്!”
ആ നിശബ്ദതയിൽ മുളയിൽ കല്ല് തട്ടിയ ആ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
ആ ചെറിയ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം, ക്യോഗന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലമായി. വർഷങ്ങളായി അയാൾ അന്വേഷിച്ചിരുന്ന ഉത്തരം, ആ ഒരൊറ്റ ശബ്ദത്തിലൂടെ അയാൾക്ക് ലഭിച്ചു. ഭൂതകാലവും ഭാവിയും മാഞ്ഞുപോയി. ആ നിമിഷം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന സത്യം അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അയാൾ ചൂൽ താഴെയിട്ടു. എന്നിട്ട് ഇസാൻ ഗുരു ഇരിക്കുന്ന ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു.
“ഗുരോ, അന്ന് അങ്ങ് എനിക്ക് ഇതിന്റെ ഉത്തരം പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നെങ്കിൽ, എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഈ സത്യം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ ഓരോ ചലനത്തിലുമാണ് സത്യം ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്.”
ഈ കഥ “അകത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിൽ: സെൻ കഥകൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. കൂടുതൽ കഥകൾക്ക് സെൻ കഥകൾ മലയാളത്തിൽ കാണുക.
