ബാൻകെ എന്ന വലിയ സെൻ ഗുരുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് ശിഷ്യന്മാർ താമസിച്ചു പഠിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ കേൾക്കാൻ അവിടെ എത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരു ശിഷ്യൻ മോഷ്ടാവാണെന്ന് മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർ കണ്ടെത്തി. അയാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ പണവും ചെറിയ സാധനങ്ങളും മോഷ്ടിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാത്രി, അയാൾ ഒരു സഹപാഠിയുടെ പഴ്സ് എടുക്കുമ്പോൾ കൈയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
ശിഷ്യന്മാരെല്ലാം ചേർന്ന് അയാളെ ഗുരുവിന്റെ മുന്നിലെത്തിച്ചു. “ഗുരോ, ഇവൻ ഒരു കള്ളനാണ്. ഇവൻ നമ്മുടെ ആശ്രമത്തിന് ചീത്തപ്പേരുണ്ടാക്കും. ഇവനെ ഉടൻ തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കണം.”
ഗുരു ബാൻകെ എല്ലാം കേട്ടു. പക്ഷെ അദ്ദേഹം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആ കള്ളനായ ശിഷ്യനെ വഴക്കുപറയാനോ ശിക്ഷിക്കാനോ അദ്ദേഹം മുതിർന്നില്ല. എല്ലാവരോടും പോയി ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം മുറിയിലേക്ക് പോയി.
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ആ ശിഷ്യൻ വീണ്ടും മോഷണം തുടർന്നു. ഇത്തവണ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ദേഷ്യം സഹിക്കാനായില്ല. അവരെല്ലാം കൂടി ഒപ്പിട്ട ഒരു പരാതി ഗുരുവിന് നൽകി.
“ഈ കള്ളനെ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കിയില്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ബാക്കിയെല്ലാവരും ഈ ആശ്രമം വിട്ടുപോകും. അവൻ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ യോഗ്യനല്ല.”
ഗുരു ബാൻകെ ആ കത്തു മുഴുവൻ വായിച്ചു. അദ്ദേഹം എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരെയും ഒരു ഹാളിൽ വിളിച്ചുകൂട്ടി. എന്നിട്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:
“സഹോദരങ്ങളെ, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് ശരി, എന്താണ് തെറ്റ് എന്ന് നല്ല ബോധമുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ എവിടെ പോയി വേണമെങ്കിലും പഠിക്കാം. ഏത് ആശ്രമവും നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കും. പക്ഷെ ഈ പാവം ശിഷ്യന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല.”
ഗുരു ആ കള്ളനായ ശിഷ്യന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“ഇവന് എന്താണ് ശരി, എന്താണ് തെറ്റ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവില്ല. ഞാനല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആരാണ് ഇവനെ അത് പഠിപ്പിക്കുക? നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോയാലും, ഇവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല. ഇവൻ നന്നാകുന്നത് വരെ ഇവൻ എന്റെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും.”
താൻ വെറുക്കപ്പെട്ടവനാണെന്ന് കരുതി തലതാഴ്ത്തി നിന്ന ആ ശിഷ്യൻ ഇത് കേട്ടതും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി. തന്നെ പുറത്താക്കും എന്ന് കരുതിയ നിമിഷത്തിൽ, ഗുരു നൽകിയ ഈ വലിയ സ്നേഹം അവന്റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചുലച്ചു.
അന്നുമുതൽ അവൻ മോഷണം നിർത്തി. ഉപദേശങ്ങളെക്കാൾ മൂർച്ച സ്നേഹത്തിനാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഈ കഥ “അകത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിൽ: സെൻ കഥകൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. കൂടുതൽ കഥകൾക്ക് സെൻ കഥകൾ മലയാളത്തിൽ കാണുക.
