നമ്മുടെ ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഒരേ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നാറില്ലേ?
രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്നു, ജോലിക്ക് പോകുന്നു, തിരിച്ചു വരുന്നു, ഉറങ്ങുന്നു. അടുത്ത ദിവസവും ഇത് തന്നെ. എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായ ഉത്തരമില്ല.
ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച ചിന്തകനാണ് ആൽബർട്ട് കാമു (Albert Camus). അദ്ദേഹം ഇതിനെ ‘അബ്സേർഡിസം’ (Absurdism) എന്ന് വിളിച്ചു.
ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ ഗ്രീക്ക് പുരാണത്തിലെ സിസിഫസിന്റെ (Sisyphus) കഥ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു തരുന്നു.
സിസിഫസിന്റെ ശിക്ഷ
ദൈവങ്ങളെ പറ്റിച്ചതിന് സിസിഫസിന് കിട്ടിയ ശിക്ഷ വളരെ വിചിത്രമായിരുന്നു.
ഒരു വലിയ കല്ല് ഉരുട്ടി മലയുടെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റുക. മുകളിൽ എത്തിയാലുടൻ ആ കല്ല് താഴേക്ക് ഉരുണ്ട് വീഴും. സിസിഫസ് വീണ്ടും താഴെ വന്ന് ആ കല്ല് മുകളിലേക്ക് കയറ്റണം.
ഇത് ഒരിക്കലും അവസാനിക്കില്ല. അനന്തകാലം സിസിഫസ് ഈ പണി തന്നെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കണം.
നോക്കുമ്പോൾ ഇതിലും വലിയൊരു ഗതികേടില്ല. ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലാത്ത പണി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്യുക!
നമ്മളും സിസിഫസും
കാമു പറയുന്നത് നമ്മളെല്ലാം സിസിഫസിനെപ്പോലെയാണ് എന്നാണ്.
നമ്മൾ ദിവസവും കഷ്ടപ്പെട്ട് പണിയെടുക്കുന്നു (കല്ലുരുട്ടുന്നു). പക്ഷേ അവസാനം മരണം വരും, എല്ലാം താഴേക്ക് ഉരുണ്ട് വീഴും. എന്നിട്ടും നമ്മൾ പ്രതീക്ഷയോടെ ജീവിക്കുന്നു.
അർത്ഥമില്ലാത്ത ലോകത്ത് അർത്ഥം അന്വേഷിക്കുന്നതിനെയാണ് കാമു ‘അബ്സേർഡ്’ (Absurd) എന്ന് വിളിച്ചത്.
എന്താണ് പരിഹാരം?
ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നമ്മൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്യണോ? ഒരിക്കലുമരുത് എന്ന് കാമു പറയുന്നു.
നമ്മൾ സിസിഫസിനെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കൂ. കല്ല് താഴേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, അയാൾ തളർന്നു പോകുന്നില്ല. അയാൾ വീണ്ടും താഴേക്ക് നടക്കുകയാണ്, അടുത്ത തവണ കല്ല് കയറ്റാൻ. ആ നിമിഷത്തിൽ അയാൾ വിധിക്ക് കീഴടങ്ങുന്നില്ല, മറിച്ച് വിധിയെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ്.
“നമ്മൾ സിസിഫസ് സന്തുഷ്ടനാണെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കണം” എന്ന് കാമു പറയുന്നു.
ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമില്ലായിരിക്കാം, കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാലും വാശിയോടെ, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതാണ് മനുഷ്യന്റെ വിജയം.
“എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും ഞാൻ ജീവിച്ചു കാണിക്കും” എന്ന വാശിയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ലഹരി.
